Dagboek van Abke (Anne Frank) Bruins

Column in Avrotros

11 november 2010 ,

25 januari 2010
Ik ben Anne! Nu ik dit schrijf kan ik het nog steeds niet zo goed geloven. Vandaag was de tweede auditiedag en na een uur werken met regisseur Frank Van Laecke, werd me eigenlijk tussen neus en lippen door verteld dat ik de rol had gekregen. Heel bizar, want gelijk daarna moest ik tegenspel bieden bij de audities voor de rol van Peter. Pas toen ik aan het einde van de middag buiten stapte, had ik tijd om er echt bij stil te staan. Ik heb gelijk mijn moeder gebeld en samen hebben we gehuild. Ik ben zo dankbaar dat ik dit mag gaan doen. Het was mijn droom om een stuk te mogen spelen waarmee je echt iets kunt overbrengen en gelijk na mijn afstuderen sta ik nu hier!
Je Abke

22 september 2010
Vandaag onze eerste repetitiedag. De hele week was ik nogal zenuwachtig, maar toen wij met de hele crew bij elkaar stonden kreeg ik een heel vertrouwd gevoel. Ik weet zeker dat wij er met zijn allen een hele bijzondere voorstelling van zullen maken en vele mensen zullen raken.
Je Abke

5 oktober 2010
Wat gaat het hard! In tien dagen tijd zijn we nu zover dat we alle scènes en liedjes gedaan hebben. De repetitieperiode is heel intensief, vooral omdat er zoveel emoties bij komen kijken. Vandaag speelden we voor het eerst de slotscene waarin iedereen vertrekt. Zelfs op dat moment is Anne nog heel optimistisch en zingt ze nog dat ze gelooft in de goedheid van de mens en dat er vrede zal komen. Als actrice werd ik daar vandaag zo door geraakt dat ik heel emotioneel werd. Ik voelde zoveel boosheid, verdriet en eenzaamheid. Ik hoop dat ik die emoties straks ook kan overbrengen naar het publiek. Dan zou de voorstelling voor mij geslaagd zijn.
Je Abke

13 oktober
Terwijl ik de bovenstaande datum in het dagboek schrijf, besef ik mij ineens dat de tijd zo snel gaat. Nog maar 2 dagen repeteren in Focus en dan zondag alweer monteren in het theater. Helemaal een spannende gedachte is dat we precies over een week al voor publiek spelen. Ook wel fijn om te beseffen dat waar we zo hard voor werken straks door vele mensen gezien gaat worden. Tijdens het schrijven, merk ik dat het schrijven in een dagboek veel in je losmaakt. Je neemt echt tijd voor jezelf en staat stil bij je eigen gedachten. Misschien heb ik het al vaak gezegd, maar ik ben zeer dankbaar dat ik mag meewerken aan deze voorstelling. Ik ben ook zo ontzettend blij met iedereen waarmee ik nu samenwerk. Eén groot warm bad waar ik nu in zit! Super bedankt voor al jullie hulp, geduld en vertrouwen in mij (ook als Anne). Zonder deze fijne sfeer had ik niet kunnen neerzetten op het podium wat ik nu doe.

2 november
Gisteren de première en wat een bijzondere en intense avond was dat! Gek genoeg was ik niet eens heel zenuwachtig. Ik had er eerder zin in. En ik was er klaar voor. Natuurlijk brengt een première altijd spanning met zich mee, de zaal zit vol, je familie zit in de zaal en je weet dat de pers er is om recensies te schrijven. Toch voelde ik een grote rust en was ik vooral blij dat ik echt vanuit Anne heb mogen spreken. Wat steeds weer bijzonder is, is dat het publiek een soort negende persoon in het Achterhuis wordt. Er hangt een enorme geladenheid in de zaal die ook voor ons voelbaar is. Anne Frank schrijft alles wat ze voelt en in haar opkomt in haar dagboek, en dat deelt ze in deze voorstelling open met het publiek. Daardoor krijg ik als actrice ook een bijzondere band met het publiek. Dat voelt heel speciaal.
Vandaag dan ook de eerste recensies en wat zijn ze goed! Ik word er helemaal warm van als ik eraan denk. Dat het verhaal goed zou overkomen, vond ik het belangrijkste en dat is gelukt. Wat een bijzonder project is dit en wat voel ik me gezegend dat ik deze rol mag spelen. Dit pakt niemand me meer af!

Je Abke